บทที่ 396 5

ตอนที่ 395

“เพล้ง!”

ขวดซีอิ๊วใบหนึ่งร่วงหล่นลงสู่ก้นบึ้งลึกที่สุดในใจของอาหลี่ ก่อนจะแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ

ของเหลวสีดำที่กระเซ็นออกไปพลันลุกโชนขึ้นในชั่วพริบตา กลายเป็นเปลวเพลิงอันเกรี้ยวกราดที่โหมกระหน่ำ เผาผลาญภาพความทรงจำแต่ละภาพในหัวของอาหลี่จนมอดไหม้

ภาพที่เขาถือจอบยืนอยู่กลางทุ่งนา ในขณะที่ต้นข้าวรอบกายกำลังถูกไฟแผดเผา

ภาพที่เขาเข็นรถลากที่เต็มไปด้วยสินค้า แล้วข้าวของเครื่องใช้ที่ทำจากกระดาษบนรถก็ถูกเปลวไฟแลบเลีย

ในค่ำคืนที่มืดมิดและกดดัน แววตาที่เคยดับวูบไปกลับมาลุกโชนด้วยแสงไฟอีกครั้ง มันสว่างไสวเสียยิ่งกว่าเปลวตะเกียงที่ถูกจุดขึ้นเป็นครั้งที่สอง แสงนั้นส่องสว่างไปถึงอาถิงที่กำลังร้องไห้อยู่ข้างกาย ก่อนจะทอดยาวออกไปนอกบ้าน ครอบคลุมไปถึงร่างของท่านหญิงที่นั่งถือกระบี่ขวางอยู่บนขั้นบันได

บนหน้าผาสองฝั่งของหุบเหวที่เต็มไปด้วยเสียงโหยหวนของภูตผี ใบหน้าของผู้คนปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน บางคนคือคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งของเขา บางคนเป็นใบหน้าที่เลือนราง ซึ่งเป็นคนที่เขาเคยชกจนระเบิดคามือโดยที่ยังไม่ทันได้มองให้ชัด

ท้ายที่สุด...

เปลวเพลิงทั้งหมดนี้พุ่งเป้าไปที่ตัวเขาเอง ซึ่งกำลังยืนอยู่ก้นบึ้งของหุบเหว ในสภาพบาดเจ็บสาหัสปางตาย