บทที่ 384 章

捞尸人 第383章

จ้าวอี้ทิ้งเฉินจิ้งที่บาดเจ็บสาหัสและสวี่หมิงที่พลังกายหมดสิ้นไว้ที่เดิม เขาพยุงตัวลุกขึ้นยืน ก่อนจะดึงผิวหนังที่เหี่ยวย่นและหลุดลอกบนตัวให้ตึงขึ้น แล้วผูกปมตรงรอยขาดอย่างชำนาญ

หากมองเผินๆ คงนึกว่าเขากำลังจัดเสื้อผ้า แต่ถ้าลองเข้าไปใกล้ๆ จะเห็นเนื้อหนังสีชมพูสดที่กำลังขยับยุกยิกอยู่ใต้ "เสื้อผ้า" นั้น

เขาเหลือบมองพี่น้องตระกูลเหลียง แม้ทั้งคู่จะบาดเจ็บหนัก แต่ก็รู้หน้าที่ ต่างพยุงกันลุกขึ้นยืนเพื่อแสดงให้เห็นว่ายังพอเคลื่อนไหวได้

คำว่า "ทีมภายนอก" จะถูกเรียกจนติดปากได้ ก็ต่อเมื่อทั้งสองฝ่ายมีความเข้าใจที่ตรงกันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก

แม้ตอนนี้จะถูกเติมคำว่า "อดีต" เข้าไปข้างหน้า แต่จ้าวอี้เข้าใจว่ามันหมายถึง "รุ่นพี่" เป็นการเน้นย้ำถึงความอาวุโส

เหมือนกับที่คนแซ่หลี่สามารถนั่งอยู่บนธรณีประตูได้ ส่วนเขาจ้าวอี้ก็ต้องลุกขึ้นมาจัดการเรื่องที่เหลือต่อด้วยตัวเอง

"แยกย้ายกันไป ค้นหาคฤหาสน์หลังนี้ให้ทั่ว แม้ข้าจะไม่คิดว่าจะมีใครรอดไปได้ แต่ก็จำเป็นต้องกวาดล้างที่นี่ให้สะอาดหมดจดทางจิตวิญญาณ"

"ตอนที่ข้าดื่มชากับโจวรุ่ยเหยาเมื่อร้อยวันก่อน พวกเจ้าคงเห็นคนตระกูลโจวที่นั่งอยู่ด้วยแล้ว นั่นคือแกนหลักที่แท้จริงของตระกูลโจว"

"ต้องเห็นศพถึงจะเชื่อ ต่อให้เป็นแค่ชิ้นส่วน ก็ให้พวกเจ้าสังเกตเครื่องแต่งกายหรือเครื่องประดับ เก็บชิ้นส่วนนั้นกลับมาให้ข้าตรวจสอบ"