บทที่ 339 章

捞尸人 第339章

หวังเหลียนมาถึงแล้ว เธอหอบหิ้วรองเท้าผ้าที่ทำเองมาหลายคู่ พร้อมกับถุงใบใหญ่ที่เต็มไปด้วยมะเขือม่วงสดๆ จากแปลงผักหลังบ้าน

“มานี่สิ พี่สาวตระกูลหลิว ลองสวมดูหน่อยว่าพอดีเท้าไหม?”

พูดจบ หวังเหลียนก็นั่งยองๆ ลงตรงหน้าหลิวอวี้เหมย มือถือรองเท้าปักลายสีเขียวเตรียมจะถอดรองเท้าให้

หลิวอวี้เหมยวางถ้วยชาในมือลง ก้มตัวลงไปจับข้อมือของหวังเหลียนไว้

“เธอไปช่วยฉันยกกระติกน้ำร้อนในครัวมาหน่อยสิ น้ำในนี้เริ่มไม่ร้อนแล้ว”

“ได้ค่ะ”

เมื่อหวังเหลียนยกกระติกน้ำร้อนกลับมา หลิวอวี้เหมยก็เปลี่ยนรองเท้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว

รองเท้าคู่นี้ไม่ได้ประณีตงดงามนัก แต่ฝีเข็มแน่นหนา ลายปักด้านบนก็ดูไม่พริ้วไหวเท่าไหร่ แต่เห็นได้ชัดว่าคนทำทุ่มเทแรงกายแรงใจไปไม่น้อย

“ใช้ได้เลย พอดีเท้ามาก แถมยังใส่สบายด้วย”