บทที่ 324 4

## 324. บทที่ 324

อาผิงไปทำอาหาร

หลินซูโหย่วเข้าไปช่วย

หลี่จุยหย่วนนั่งอยู่บนฝาท่อระบายน้ำพร้อมกระดาษและปากกา ขีดเขียนไปเรื่อย

เมื่อมีคนแซ่หลี่อยู่ด้วย จ้าวอี้ก็ขี้เกียจใช้สมอง หดตัวลงบนรถเข็นคนพิการ หลับตาอาบแดด

ในครัว มีเสียงหัวเราะของอาผิงและหลินซูโหย่วดังขึ้นเป็นระยะ

อันที่จริง เมื่อได้สัมผัสกันมากขึ้น ก็ไม่แปลกใจเลยที่อาโหย่วไม่เคยสังเกตเห็นสติปัญญาของอาผิงจนถึงตอนนี้

คนจำนวนมากเมื่อแก่ตัวลงก็จะกลายเป็นเหมือนเด็กแก่ๆ

อาผิงในวัยนี้ ยินดีที่จะพูดคุยและหัวเราะกับคนหนุ่มสาว ประกอบกับการแต่งกายที่เรียบร้อยและดูดี ทำให้ผู้คนเข้าใจผิดได้ง่ายว่าเธอกำลังปรับตัวเข้ากับคนรุ่นใหม่และมีความเฉลียวฉลาด

อาหารทำเสร็จแล้ว เป็นอาหารบ้านๆ ไม่ได้หรูหราอะไรมาก แต่มีทั้งสี กลิ่น และรสชาติ ข้าวก็หุงเยอะเป็นพิเศษ