บทที่ 311 1

**ตอนที่ 311**

โครงสร้างเรือนสี่ประสาน ด้านบนเปิดโล่งรับฟ้า ด้านล่างล้อมด้วยรางน้ำวงกลม แม้ฝนไม่ได้ตก แต่สายน้ำกลับไหลรินไม่ขาดสาย ตรงกลางลานวางอ่างบัวที่ส่งควันสีขาวจางๆ ออกมาไม่ขาดสาย

นอกจากจะดูงดงามแล้ว ยังแผ่ไอเย็นเยือกออกมา ผู้ที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้จึงไม่รู้สึกถึงความร้อนของฤดูร้อนเลยแม้แต่น้อย

ถานเหวินปินยื่นมือไปลูบขอบอ่างพลางรำพึงว่า "พี่จุยหย่วน บ้านคุณลุงหลี่จะทำแบบนี้บ้างได้ไหม?"

"ได้ แต่เจ้าต้องไปเกลี้ยกล่อมคุณปู่ให้ทุบลานบ้าน รื้อบ้านทิ้ง แล้วขุดฐานรากให้ลึกลงไปอีกสามวาเพื่อวางวัสดุค่ายกล แถมยังต้องซ่อมบำรุงเล็กทุกปี ซ่อมใหญ่ทุกสามปีด้วยนะ"

ถานเหวินปิน "ต้นทุนสูงขนาดนั้นเลยเหรอ ตระกูลจ้าวเนี่ย... ฟุ่มเฟือยจริงๆ"

"บ้านเก่าของพวกเขาบนภูเขา สามารถยืมพลังจากขุนเขาและสายน้ำมาสร้างค่ายกลได้โดยง่าย แต่ในเมื่อตอนนี้พวกเขาอยากจะ 'เร้นกายในเมืองใหญ่' ค่าใช้จ่ายย่อมสูงกว่าเป็นธรรมดา"

"ถ้าอย่างนั้น พี่จุยหย่วน การที่พวกเขาย้ายเข้ามาในเมืองแบบนี้ เป็นเพราะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้น เลยรู้สึกร้อนตัวหรือเปล่า?"

*กริ๊ง...*

เสียงกระดิ่งที่หน้าประตูบ้านดังขึ้น หมายความว่ามีคนเข้ามาแล้ว