กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
捞尸人 第259章
ชั่วพริบตาเดียว จ้าวอี้รู้สึกเหมือนสมองว่างเปล่า สติสัมปชัญญะหมุนคว้าง หากไม่ใช่เพราะหลินซูโหย่วประคองไว้ได้ทัน เขาคงร่วงลงจากหลังของอีกฝ่ายไปแล้ว
ราวกับคนกำลังจมน้ำ เขาพยายามยื่นมือออกไปไขว่คว้าทุกอย่างที่ทำได้ จ้าวอี้ตบไหล่หลินซูโหย่วที่อยู่ข้างใต้แรงๆ หลินซูโหย่วจึงหันกลับมามอง
“อาโหย่ว นายเป็นคนที่ซื่อสัตย์และไว้ใจได้ที่สุด ฉันเลยอยากถามเรื่องหนึ่งกับนายจริงๆ นายต้องตอบฉันตามตรงนะ ฉันเชื่อใจแค่นายคนเดียว”
หลินซูโหย่วขมวดคิ้ว “เรื่องอะไร?”
ในสายตาของจ้าวอี้ ท่าทางรำคาญใจของหลินซูโหย่วในตอนนี้กลับดู “งดงามดั่งเทพเซียน” หัวใจที่ตายด้านไปแล้วกลับกระตุกขึ้นมาสองครั้ง ราวกับมีสัญญาณของการฟื้นคืนชีพ เพราะถ้าหากเป็นเรื่องนั้นจริงๆ หลินซูโหย่วที่มองเขาด้วยสายตาแย่ที่สุด คงจะเป็นคนแรกที่หัวเราะเยาะเขาจนตัวงอหรือหัวเราะจนเสียอาการไปแล้ว
จ้าวอี้ชี้ไปทางอินเหมิงที่กำลังเผากระดาษเหลืองอยู่ แล้วถามว่า “อินเหมิงกำลังเซ่นไหว้ใคร”
หลินซูโหย่วมองจ้าวอี้เหมือนมองคนโง่ แล้วตอบอย่างเป็นธรรมชาติว่า “บรรพบุรุษของเธอไง”
“เธอมีนิสัยแบบนี้ทุกครั้งหลังจากจบเรื่องวุ่นวาย ต้องเซ่นไหว้ขอบคุณบรรพบุรุษที่คุ้มครองไม่ใช่เหรอ?”
“หือ? นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นายร่วมทีมกับพวกเราไม่ใช่เหรอ? เธอมีนิสัยแบบนี้มาก่อน นายไม่รู้หรือไง? อีกอย่าง เหมิงเหมิงของเราก็ไม่ได้กตัญญูขนาดนั้นหรอก”