บทที่ 245 5

**ตอนที่ 245**

การเดินทางไกลครั้งนี้ไม่ได้รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเท่าไรนัก เพราะเป็นรถกระบะคันเล็กของพวกเขากันเอง ทุกคนสามารถผลัดเปลี่ยนกันนอนเหยียดยาวที่กระบะหลังได้ ต่างคนต่างก็เป็นพวกผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก แรงกระแทกของตัวรถเพียงแค่นี้ไม่ส่งผลต่อคุณภาพการนอนของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

ประกอบกับที่มีถานเหวินปินอยู่บนรถด้วย ความร้อนระอุในตอนกลางวันและฝุ่นควันบนทางหลวงต่างถูกไอเย็นจากร่างของเขาปกคลุมไว้ อีกทั้งรถยังวิ่งอยู่ตลอดเวลา ไม่ได้เกิดการสะสมของพลังหยินเหมือนในห้องปิดตาย นั่นจึงทำให้ "อุณหภูมิความเย็น" ถูกปรับไว้อย่างพอเหมาะพอดี

ระหว่างทางมีช่วงหนึ่งที่ต้องอ้อมเส้นทางเล็กน้อย หลักๆ คือไม่อยากเข้าใกล้เฟิงตูมากเกินไป เพื่อจงใจรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยจากจักรพรรดิซ่านตูเอาไว้

หลี่จุยหย่วนเคยรับปากกับจักรพรรดิไว้ว่าจะ "กลับตระกูลเพื่อกราบอาจารย์" ให้เร็วที่สุด

ทว่าครั้งนี้ออกมาอย่างเร่งรีบ จึงไม่ได้เตรียมของขวัญสำหรับกราบอาจารย์ไว้ การจะบุกไปหาทั้งมือเปล่าเช่นนี้ไม่เพียงแต่ผิดธรรมเนียม แต่ยังเป็นการไม่ให้เกียรติจักรพรรดิอีกด้วย

ดังนั้น จึงทำได้เพียงรอโอกาสหน้า

เมื่อถึงหรงเฉิง พวกเขาก็ไม่มีเวลาไปสัมผัสบรรยากาศของคำกล่าวที่ว่า "วัยเยาว์อย่าเพิ่งเข้าสู่เสฉวน" แต่เหยียบคันเร่งเพิ่มอีกนิด มุ่งหน้าสู่ตูเจียงเยี่ยนโดยตรง

เมื่อเทียบกับขนาดและจำนวนประชากรของหรงเฉิงแล้ว ตูเจียงเยี่ยนดูเหมือนจะเป็นเมืองระดับอำเภอเสียมากกว่า