บทที่ 216 6

บทที่ 216

คุณปู่ไม่เคยมาที่ปักกิ่งมาก่อน

แน่นอนว่าสำหรับคนส่วนใหญ่ในประเทศนี้ มีช่องทางและวิธีการมากมายที่จะได้รู้จักและรับรู้ถึงสถานที่แห่งนี้ ต่อให้ไม่เคยมาเยือนด้วยตัวเอง ก็ยังสามารถฝันเห็นสภาพแวดล้อมของที่นี่ได้

ทว่า ไม่มีทางที่จะฝันเห็นแมวส้มตัวนี้

รายละเอียดของแมวตัวนี้ชัดเจนแจ่มแจ้ง มันคือตัวเดียวกับที่เขาเคยอุ้มไว้ในตอนนั้น

มันเป็นแมวในวัง และในขณะเดียวกันก็เป็นสมอเรือที่ยึดเหนี่ยวความทรงจำช่วงนี้ของเขาไว้

ผ่านแมวตัวนี้ หลี่จุยหย่วนสามารถยืนยันได้ว่า นี่ไม่ใช่ความฝันของคุณปู่ แต่น่าจะเป็นความฝันของเขาเองมากกว่า

หลี่จุยหย่วนอุ้มแมวตัวนั้นขึ้นมาแล้วพาอาหลีเดินลงจากบันได

เด็กหนุ่มมีความจำที่เป็นเลิศมาตั้งแต่เด็ก แม้จะไม่อาจเทียบได้กับเพื่อนอัจฉริยะบางคนที่เขารู้จักซึ่งสามารถจำได้แม่นยำตั้งแต่แรกเห็น แต่หากได้มองซ้ำสักสองสามครั้ง เขาก็สามารถจดจำมันได้ขึ้นใจ

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเคยมานั่งอยู่ที่นี่หลายวัน