บทที่ 207 章

第207章

สายตาของนักอ่านกวาดผ่านร่างของสวีเจินหรงและเจินเส้าอัน ก่อนจะเลยผ่านพวกเขาไปมองยังจุดที่ไกลออกไป

ไอ้หมอนั่น... จนถึงตอนนี้ก็ยังซ่อนตัวอยู่

ทว่า ต่อให้ได้รับพลังเสริมจากการรับรู้ผ่านร่างของนักอ่าน หลี่จุยหย่วนก็ยังไม่สามารถตรวจพบร่องรอยของคนผู้นั้นจากภายนอกได้

นอกหอคอย นักอ่านก้มหน้าลง ส่วนภายในหอคอย หลี่จุยหย่วนจ้องมองแผ่นกระเบื้องใต้ฝ่าเท้า

หากไม่ได้อยู่ข้างนอก เช่นนั้นมีความเป็นไปได้หรือไม่ว่า... มันอยู่ข้างในนี้?

หอคอยสูงแห่งนี้มีสิบสองชั้นตามกำหนด แต่ใครจะไปรู้ว่าใต้ดินนั้นยังมีอีกกี่ชั้นกันแน่

เมื่อนักอ่านลืมตาขึ้น สีหน้าของสวีเจินหรงและเจินเส้าอันก็ปรากฏแววตื่นตะลึง

แม้พวกเขาจะเป็นคนตายเหมือนกัน แต่คนตายกับคนตายนั้นย่อมแตกต่างกัน

พวกเขาบากบั่นฝ่าฟันมาถึงที่นี่ ไม่ใช่เพื่อแสวงหาการบรรลุเซียน แต่เพื่อสละส่วนตนหวังสร้างโชคลาภให้แก่ตระกูลในอนาคต