กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 205
ชายไร้หน้ายันกายลุกขึ้นนั่ง
หลี่จุยหย่วนสังเกตเห็นว่ารูปลักษณ์ของเขาเปลี่ยนไปจากตอนแรกไม่น้อย
ครึ่งบนของใบหน้ายังคงเหมือนเดิม แต่ครึ่งล่างกลับดูแตกสลายและหลุดลุ่ย
ราวกับเศษกระดาษคำกลอนปีใหม่ที่แปะไว้บนประตูเมื่อปีก่อนแล้วขูดออกไม่หมด
ชายไร้หน้า: "เจ้าชนะแล้ว"
หลี่จุยหย่วน: "ข้าชนะอะไร?"
ชายไร้หน้ายื่นมือชี้ไปที่ระฆังใบใหญ่ใบนั้น: "เจ้าดูไม่ออกหรือ"
หลี่จุยหย่วนย่อมดูออก ระฆังใบนี้คือเครื่องเซ่นไหว้ที่อวี๋จ้างเซิงและพวกอีกสองคนถวิลหามาตลอด
ลวดลายทุกเส้นที่ถูกทับถมอยู่บนนั้นล้วนแฝงไว้ด้วยบุญบารมีอันเข้มข้น