บทที่ 196 6

คนกู้ศพ บทที่ 196

==================================================

บทที่ 196

หลี่จุยหย่วนออกจากสภาวะเดินวิญญาณ เขาเอื้อมมือไปนวดขมับ

เด็กหนุ่มรู้สึกมึนงงเล็กน้อย แต่ก็ยังอยู่ในระดับที่รับได้

การเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ย่อมต้องแลกมาด้วยบางสิ่งบางอย่าง

โชคดีที่ครั้งนี้เขามีเพื่อนร่วมทาง

ร่างของจ้าวอี้อ่อนปวกเปียก โชคดีที่ถานเหวินปินตาไว รีบเข้าไปประคองเขาไว้ได้ทัน ทำให้รอดพ้นจากการล้มหงายหลังศีรษะกระแทกพื้น

รอยแยกประตูความเป็นความตายเปิดแล้วปิด ปิดแล้วเปิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าในช่วงเวลาสั้นๆ เทียบเท่ากับการเต้นรำหน้าประตูนรกครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งส่งผลกระทบต่อสภาพร่างกายอย่างรุนแรง

แต่จ้าวอี้กลับเริ่มคุ้นเคยกับมันมากขึ้นเรื่อยๆ กุญแจเก่าแก่เกือบจะกลายเป็นทักษะที่ปลายนิ้วของเขาแล้ว นี่ก็ถือเป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่เช่นกัน