บทที่ 186 6

บทที่ 186

หลี่จุยหย่วนหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋า ฉีกแบ่งครึ่งแล้วม้วนเป็นก้อนกลมยัดเข้าไปในรูจมูกเพื่อห้ามเลือดกำเดาที่ไหลออกมา

การใช้พลังของเขาในคืนนี้ถือว่าไม่มากนัก หากจะพูดให้ถูกคือต่ำมากเสียด้วยซ้ำ

การควบคุมตุ๊กตาดินเผาใต้ดินเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องยาก เพราะสวีอี้จิ่นไม่ได้ฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ อีกทั้งตุ๊กตาดินเผาพวกนี้มีดีแค่จำนวนที่มาก แต่หากเทียบกับเหล่าขุนพลหรือร่างทรงแมลงกู่ที่เขาเคยควบคุมในอดีตแล้ว ถือว่าอยู่คนละระดับกันเลย

ส่วนการควบคุมค่ายกลนั้น ในสายตาคนนอกอาจดูเหลือเชื่อ แต่สำหรับหลี่จุยหย่วนแล้ว มันเป็นเพียงการปฏิบัติงานตามปกติเท่านั้น

หลังจากเริ่มการต่อสู้ สวีอี้จิ่นมัวแต่จดจ่ออยู่กับสถานการณ์ตรงหน้า จนไม่ได้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นใต้ดิน หรืออาจกล่าวได้ว่านางไม่เคยคิดเลยว่าค่ายกลที่วางไว้จะเกิดความผิดพลาดใดๆ

สิ่งที่หลี่จุยหย่วนทำตลอดทั้งกระบวนการมีเพียงสองอย่างนี้เท่านั้น

หากจะให้พูดถึงสิ่งที่ต้องใช้ความพยายามเพิ่มขึ้นมาบ้าง ก็คงเป็นการใช้สมาธิในการสังเกตและควบคุมทิศทางของศึก แต่สิ่งเหล่านี้ก็ไม่ได้นับเป็นเรื่องใหญ่อะไร

แม้การใช้พลังจริงจะไม่สูง แต่การสูญเสียพลังโดยรวมกลับมหาศาล เพราะพลังส่วนใหญ่ถูกผลาญไปกับการ "อุ่นเครื่อง"

เปรียบเสมือนรถแทรกเตอร์ที่สตาร์ทเครื่องทิ้งไว้จนเสียงดังสนั่น แต่กลับไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหนไกล