บทที่ 184 章

第184章

แสงแดดที่ลี่เจียงดูจะร้อนแรงกว่าที่หนานทงเสียอีก ยามที่มันตกกระทบลงบนผิวหนังกลับให้ความรู้สึกคันยิบๆ อย่างประหลาด

ไม่ต่างจากหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า

ทั้งสองฝ่ายต่างกล่าวทักทายยามเช้าต่อกันอย่างเป็นมิตร ทว่าในใจของเด็กหนุ่มกลับไม่สงบสุขนัก

เมื่อคืนนี้มีกลิ่นอายศพปรากฏขึ้นที่ชั้นสองเพียงชั่วครู่ หลี่จุยหย่วนจึงตื่นขึ้นมาทันที

ไม่นานนัก เขาก็ได้ยินเสียงคนสี่คนเดินลงบันไดเพื่อไปคืนห้อง

เสียงฝีเท้าของพวกเขานั้นหนักแน่นกว่าตอนกลางวัน ราวกับว่าทุกคนมีน้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นอย่างกะทันหัน

ตอนที่คืนห้อง เสียงของผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เปล่งออกมาจากกล่องเสียงตามปกติ แต่มันฟังดูเหมือนเสียงของแข็งแหลมคมครูดเข้าหากันอย่างรุนแรง

สรุปแล้ว เมื่อคืนนี้เงียบสงบ แต่ก็วุ่นวายอย่างยิ่งในเวลาเดียวกัน

ขณะนี้ พ่อแม่ของพ่างจินเกอกำลังทำความสะอาดห้องพักชั้นสอง ส่วนตัวพ่างจินเกอเองก็กำลังหอบหิ้วผ้าปูที่นอนและเครื่องนอนกองโตเดินลงมาจากชั้นบน เพื่อนำไปซักทำความสะอาด