บทที่ 177 7

**ตอนที่ 177**

หลังจบงานเลี้ยงน้ำชา เมื่อเดินออกมาจากโรงแรม

เซวียเลี่ยงเลี่ยงก็นั่งลงที่ขอบกระถางต้นไม้ แล้วหยิบซองบุหรี่ออกมาส่งให้ถานเหวินปินมวนหนึ่ง

ถานเหวินปินรับบุหรี่มาแล้วควักไฟแช็กขึ้นมา จุดให้เซวียเลี่ยงเลี่ยงก่อน จากนั้นจึงยิ้มพลางกล่าวว่า:

“ยินดีด้วยนะพี่เลี่ยง”

เซวียเลี่ยงเลี่ยงถอนหายใจยาว พ่นควันออกมาเป็นวง

โครงการใหญ่กว่าจะประกาศเริ่มจนถึงลงมือทำจริง มักต้องใช้เวลาเว้นช่วงนานพอสมควร

การรื้อฟื้นโครงการปิดตายที่เคยมีปัญหามาก่อนนั้น ยิ่งใช้เวลาและแรงงานมากกว่าการเริ่มจากศูนย์เสียอีก ยิ่งไปกว่านั้นโครงการ 572 ในอดีตเคยถูกปิดตายมาแล้วถึงสองครั้ง และทุกครั้งล้วนเกิดอุบัติเหตุที่แปลกประหลาดและร้ายแรง

ดังนั้น เวลาที่ต้องใช้ในการเตรียมการเพื่อเริ่มงานใหม่อีกครั้ง จึงยิ่งยาวนานขึ้นไปอีก

ส่วนที่วิศวกรหลัวรับผิดชอบนั้น ก็เหมือนกับเหตุการณ์มังกรดูดน้ำที่ทะเลสาบเกาอิ๋ว คือการนำทีมงานไปให้การสนับสนุนทางเทคนิคระดับมืออาชีพ