บทที่ 141 1

บทที่ 141

รุ่นเซิงมีความสามารถพิเศษในการรับรู้ถึงกลิ่นอายของ ‘ศพดิ่ง’

หลี่จุยหย่วนเชื่อในการตัดสินใจของรุ่นเซิง

ทว่าเด็กหนุ่มกลับไม่ได้ยินความตื่นตระหนกใดๆ จากประโยคที่หญิงสาวพูดว่า “นั่นสามีฉันเอง”

“ถอยห่างจากนาง!”

รุ่นเซิงคว้าแขนของถานเหวินปินไว้ทันควัน ประตูพลังปราณเปิดออก จากเดิมที่แค่ว่ายน้ำธรรมดา ตอนนี้กลับพุ่งทะยานราวกับปลาที่ถูกโยนลงน้ำ ความเร็วเพิ่มขึ้นในชั่วพริบตา ทิ้งระยะห่างจากหญิงสาวคนนั้นออกมา

โดยมีตำแหน่งของหญิงสาวเป็นจุดศูนย์กลาง หญ้าแห้งต้นแล้วต้นเล่าเริ่มโผล่พ้นน้ำขึ้นมา นี่เป็นเพียงส่วนที่อยู่เหนือน้ำเท่านั้น ใต้น้ำยังมีหุ่นฟางที่แปะยันต์ไว้ที่แผ่นหลังกำลังซุ่มรออยู่

และชายในชุดเสื้อกันฝนฟางผู้นั้น ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่ดูเหมือนจะขยับเขยื้อนได้ เขามองหลี่จุยหย่วนทั้งสามคนด้วยสายตาที่กำลังประเมิน

ไม่ว่าใครก็ตามที่เห็นภรรยาและลูกของตนถูกชายแปลกหน้าสามคนล้อมไว้ในสถานการณ์เช่นนี้ ย่อมต้องมีความคิดอะไรบางอย่างเป็นธรรมดา

หลี่จุยหย่วนเลือกที่จะถอยห่างอย่างเด็ดขาด ซึ่งถือเป็นการแสดงท่าทีของตนให้ชัดเจนเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความขัดแย้ง