บทที่ 130 0

บทที่ 130

คำใบ้จากสายน้ำย่อมไม่มีทางเรียบง่าย แต่คนที่เรียบง่ายนั้นคือหลี่จุยหย่วน

เพราะในชีวิตจริง คนและเรื่องราวที่หลี่จุยหย่วนให้ความสนใจอย่างแท้จริงนั้นมีน้อยจนน่าใจหาย

นี่คือจุดอ่อนของเขา เขาจึงยากที่จะไปกระตุ้นกฎแห่งกรรมด้วยตัวเอง ดังนั้นเขาจึงจำเป็นต้องให้ถานเหวินปินและคนอื่นๆ ช่วยเป็นสะพานเชื่อมให้

แต่นี่ก็เป็นจุดแข็งของเขาเช่นกัน เขาสามารถยืนอยู่ในมุมมองของบุคคลที่สาม เพื่อพินิจพิเคราะห์เบาะแสเหล่านั้น สรุปใจความ และค้นหากฎเกณฑ์ที่ซ่อนอยู่

ทว่า ศาสตราจารย์จูที่อยู่ตรงหน้านี้ถือเป็นกรณีพิเศษ

หลี่จุยหย่วนค้นพบมานานแล้วว่า เขามีระดับการยอมรับและความอดทนต่อคนบางกลุ่มสูงกว่าปกติ

ศาสตราจารย์จูได้รับการยอมรับจากหลี่จุยหย่วน เด็กหนุ่มจึงเต็มใจที่จะเข้าหาเขา

ในขณะที่คนอื่นต้องคอยคัดกรองเบาะแสจากกฎแห่งกรรมวันละหลายร้อยหลายพันเรื่อง แต่สำหรับเด็กหนุ่ม จำนวนเบาะแสที่เขามีนั้นจำกัดมาก และเบาะแสสายนี้ที่เพิ่งจะยอมรับเข้ามาได้ไม่นาน กลับเกิดปัญหาขึ้นเสียอย่างนั้น

เว้นเสียแต่ว่าหยดน้ำจากสายน้ำนั้นจะไม่ได้กระเด็นมาโดนตัวเขา แต่ตราบใดที่มันกระเด็นมาโดนแม้เพียงหยดเดียว ในมุมมองของหลี่จุยหย่วน... ศาสตราจารย์จูก็เปียกโชกไปหมดแล้ว