บทที่ 89 9

คนกู้ศพ บทที่ 89

==================================================

“มีผี”

ในชั่วพริบตา ถานเหวินปินรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกแล่นจากกระดูกก้นกบพุ่งตรงขึ้นสู่กระหม่อม เขาผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้โดยไม่รู้ตัว

จากนั้น เขาก็หมุนตัวครึ่งรอบอย่างไม่ลังเล พลิกหนังสือวิชาการในมือคว่ำลงบนใบหน้าของหลินซูโหย่วเสียง ‘แพล๊ะ!’

เมื่อดวงตาแนวตั้งเปิดออก ก็เห็นสิ่งชั่วร้าย

ถานเหวินปินย่อมรู้ดีถึงคุณสมบัติพิเศษของหลินซูโหย่ว ดวงตาของเจ้าหมอนี่เหมือนเรดาร์ไม่มีผิด

แต่ปัญหาคือ นายไม่ดูสภาพตัวเองตอนนี้เลยหรือไง... ถึงนายจะมองไม่เห็นตัวเอง ก็ควรจะมองดูฉันที่เฝ้าไข้นายอยู่ตอนนี้บ้าง ว่าเป็นคนประเภทไหนกันแน่!

แต่หลินซูโหย่วตอนนี้ยังไม่รู้สึกตัว หลังจากได้รับการรักษาและกำลังให้น้ำเกลือ เขาก็ยิ่งเหมือนอยู่ในภาวะโคม่าพิเศษ

ร่างกายของเขาเริ่มกระตุก ราวกับจะลุกขึ้น แต่ร่างกายที่อ่อนแอและบาดเจ็บทำให้เขาไม่สามารถพยุงตัวได้