บทที่ 87 7

คนกู้ศพ บทที่ 87

==================================================

บทที่ 87

เมื่อคืนนี้ เขาห่อหุ้มร่างกายมิดชิด เหลือเพียงดวงตาคู่หนึ่ง

แต่หลี่จุยหย่วนก็ยังจำดวงตาคู่นั้นได้

เมื่อครู่ หลี่จุยหย่วนเห็นเขาแล้ว

เขากำลังยืนพิงถานเหวินปิน ทั้งสองใช้ก๊อกน้ำเดียวกันถูสบู่บนตัว และเขาก็เรียกตัวเองว่า "พี่ใหญ่"

เมื่อยืนยันด้วยสายตาแล้ว

หลี่จุยหย่วนก็ไม่ได้มองไปที่น่องของเขาเลย ไม่สนใจว่าน่องของเขามีรอยถลอกจากการถูกยิงหรือไม่ หรือเขาได้ปกปิดมันไว้หรือไม่

เมื่อมั่นใจแล้ว เด็กหนุ่มก็ขี้เกียจที่จะหาหลักฐานเพิ่มเติม การทำเช่นนั้นไม่เพียงแต่ไร้ประโยชน์ แต่ยังอาจทำให้ฝ่ายตรงข้ามสงสัย