เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 39
มื้อเที่ยงวันนี้จัดเต็มอย่างยิ่ง
เดิมทีเตรียมไว้เพื่อต้อนรับแขก แต่แขกกลับไปเสียก่อน
อย่างไรก็ตาม บนโต๊ะเล็กของคนส่วนใหญ่มีเพียงกับข้าวที่เพิ่มขึ้นมา แต่ปริมาณไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรนัก มีเพียงที่ของรุ่นเซิงเท่านั้น จากเดิมที่มีกะละมังใบใหญ่ใบเดียว กลายเป็นสองใบ
หลี่ซานเจียงเหลือบไปเห็นเข้าจนอดด่าไม่ได้ว่า “ให้ตายเถอะ! ทำไมแกไม่เอาอ่างอาบน้ำมาใส่ข้าวกินไปเลยล่ะ!”
รุ่นเซิงถามด้วยความดีใจว่า “ทำแบบนั้นได้เหรอครับ?”
หลี่ซานเจียงถึงกับกลอกตาจนแทบจะถลนออกมา
รุ่นเซิงเพิ่งจะรู้ตัวว่าเข้าใจผิดไป จึงยิ้มอย่างเขินอาย ก่อนจะใช้มือซ้ายถือธูป มือขวาสลับถือช้อนตักข้าวกินอย่างรวดเร็ว
หลี่追远 (หลี่จุยหย่วน) มองดู ‘กุ้งดองเหล้า’ ตรงหน้า กุ้งพวกนี้ถูกแช่ในเหล้าขาว ปรุงรสด้วยต้นหอม ขิง และกระเทียมเพื่อดับคาว
เขาคีบกุ้งขึ้นมาตัวหนึ่งใส่เข้าปาก เพียงแค่ขบเบาๆ เนื้อกุ้งก็หลุดออกมา รสชาติสดหวานอร่อย