บทที่ 23 章

捞尸人 第二十三章

==================================================

หญิงสาวคนเดิมยืนอยู่ภายในซุ้มประตูหิน ร่มในมือของนางหายไปแล้ว สองมือโอบกอดแจกันกระเบื้องใบนั้นไว้แน่น

ในขณะเดียวกัน เซวียเลี่ยงเลี่ยงก็พบด้วยความประหลาดใจว่า เมื่อมาถึงใต้ซุ้มประตูแห่งนี้ ไม่เพียงแต่แรงดึงดูดของกระแสน้ำจะหายไป แม้แต่ความรู้สึกอึดอัดจนแทบขาดใจก่อนหน้านี้ก็มลายหายไปด้วย

เขารีบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ทว่าต่อให้พยายามทำเช่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ไม่ได้รับผลลัพธ์อย่างที่ควรจะเป็น

ปากและจมูกของเขาราวกับถูกปิดตาย ไม่มีอากาศบริสุทธิ์เล็ดลอดเข้ามาเลยแม้แต่น้อย

เขาสะดุ้งตื่นรู้ขึ้นมาทันที สิ่งที่เปลี่ยนไปมีเพียงความรู้สึกของเขาเท่านั้น แต่ความเป็นจริงที่อยู่ตรงหน้ายังคงเดิม

เขายังคงอยู่ใต้ก้นแม่น้ำ

แต่เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไรกัน?

เขาเป็นคนว่ายน้ำเป็น สมัยเด็กที่บ้านเกิดในมณฑลอันฮุย เขามักจะเล่นน้ำกับเพื่อนๆ อยู่บ่อยครั้ง พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังไปว่ายน้ำที่สระกับเพื่อนฝูงเป็นครั้งคราว