บทที่ 156 เซียวสือเหยี่ยน นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? พูดไม่ออก

บทที่ 156 เซียวสือเหยี่ยน นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? พูดไม่ออก

ตู้สือหลิงตัวแข็งทื่อ ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมา ใบหน้าฉายแววหวาดกลัวอย่างหนัก หัวใจพลันเหมือนถูกอะไรบางอย่างบีบรัด ราวกับอาจหยุดเต้นได้ทุกเมื่อ

พอหันกลับมา เธอก็เห็นร่างของเซียวสือเหยี่ยน

ตอนนี้เซียวสือเหยี่ยนถอดหมวกออกแล้ว ตู้สือหลิงจึงเห็นใบหน้าของเขาชัดเจน

เขาเปลี่ยนไปมาก ร่างกายกำยำขึ้น แถมยังสูงขึ้นอีกเกือบช่วงหัว

เสื้อผ้าที่สวมทำจากผ้าฝ้าย ยิ่งทำให้ทั้งตัวดูสง่าผ่าเผย

ตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่มีตรงไหนเหมือนเซียวสือเหยี่ยนคนเดิมเลย

มีเพียงเสียงเท่านั้นที่ตู้สือหลิงไม่มีวันลืม

พวกเขาอยู่ด้วยกันมานานกว่าสิบปี จะลืมได้ยังไง?