บทที่ 132 พละกำลังแต่กำเนิด อยากเป็นพรานป่า

บทที่ 132 พละกำลังแต่กำเนิด อยากเป็นพรานป่า

หลิ่วสวินถูไม่ใช่แพทย์แผนจีน แค่รู้จักตังกุยได้ก็นับว่าไม่เลวแล้ว

ตอนนี้ไม่ใช่ยุคหลังที่ข้อมูลข่าวสารระเบิดออกไปทั่ว แถมยังมีละครโทรทัศน์กับภาพยนตร์ช่วยเผยแพร่ความรู้ได้สารพัด

สมุนไพรพวกนี้ล้วนเป็นของดี หากมีเพียงนิดหน่อยย่อมไม่ส่งผลอะไร

แต่ถ้ามีมากขึ้นอีกสักหน่อย ก็อาจก่อให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดได้มากมาย

เซียวสือเหยี่ยนไม่ได้อธิบายตรงๆ เพียงพูดว่า “ตา ของพวกนี้ผมเจอในคอกวัว ผมเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตาน่าจะลองไปหาหมอที่คอมมูนดู บางทีอาจถามเขาได้”

หลิ่วสวินถูมองเซียวสือเหยี่ยนอย่างลึกซึ้ง ไม่ได้ซักถามต่อ

เซียวสือเหยี่ยนพยักหน้า แล้วหันหลังกลับไป