บทที่ 117 อยากเป็นพรานป่า ข่าวที่เฉียวอี้ซูนำมา

บทที่ 117 อยากเป็นพรานป่า ข่าวที่เฉียวอี้ซูนำมา

พรืด

เฉียวอี้ซูอดหัวเราะไม่ได้ ชายคนนี้ช่างหลงตัวเองเสียจริง

แต่ประโยคนี้ทำไมฟังดูคุ้นหูนักนะ

เฉียวอี้ซูคิดอยากหยั่งเชิงเขา ทว่ารถวัวแล่นมาจากด้านหลังเสียก่อน

ทั้งสองขยับหลบไปด้านข้าง เปิดทางให้รถผ่าน

ถนนเส้นนี้แคบมาก ถ้าพวกเขายืนขวางอยู่กลางทาง รถวัวคงผ่านไปไม่ได้

เดิมทีเซียวสือเหยี่ยนไม่ได้คิดจะมองให้มากความ แต่จมูกของเขาค่อนข้างไว จึงได้กลิ่นคาวเลือด

เขาหันกลับไปมอง เห็นจ้าวเอ้อร์หนีนั่งเชิดหน้าอย่างได้ใจอยู่บนรถวัว แต่ก็ยังอดเหลือบตามามองเซียวสือเหยี่ยนไม่ได้

ตู้สือหลิงเองก็มีท่าทางได้ใจอยู่บ้าง พวกเธอได้นั่งรถ ส่วนเซียวสือเหยี่ยนต้องเดิน