บทที่ 103 ตู้เจี้ยนหนิงขาหัก ขอยืมเงินไม่ได้

บทที่ 103 ตู้เจี้ยนหนิงขาหัก ขอยืมเงินไม่ได้

“หรือว่ามาขอเงิน?” เซียวสือเหยี่ยนเดาอยู่ในใจ เพราะเมื่อครู่เขาเพิ่งเห็นว่าขาของตู้เจี้ยนหนิงเหมือนจะหัก

บาดแผลหนักขนาดนั้น ตู้เจี้ยนหนิงกัดฟันแน่น น้ำตายังไหลไม่หยุด

ชวนให้คนฟังเศร้า คนได้ยินน้ำตาร่วงจริงๆ

ทำไมถึงสะใจขนาดนี้นะ?

ตอนนั้นเซียวสือเหยี่ยนเกือบหลุดหัวเราะเสียงดังออกมา

ตู้เจี้ยนหยางกับตู้สือหลิงเดินออกมา แล้วก็เห็นเซียวสือเหยี่ยนที่เพิ่งกลับมาอยู่ไกลๆ

ไม่รู้ทำไม ตู้เจี้ยนหยางรู้สึกเหมือนได้กลิ่นหอมอะไรบางอย่าง

เขานึกไม่ออกว่าเคยได้กลิ่นนี้จากที่ไหน

แต่รู้แน่ว่าต้องเป็นของกินที่อร่อยมาก