กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 100 กินขี้มาหรือไง ปากเหม็นขนาดนี้ แอบกินข้าว แก้ปัญหาอาหารกลางวัน
หลินอวี๋เฟยชิงถามก่อนว่า “เงินที่พวกเราทำหายไปเมื่อวานจะทำยังไง?”
ลู่จื่อเฉียวเอ่ยอย่างแปลกใจว่า “เกี่ยวอะไรกับฉัน? ฉันก็แค่พลเมืองดีที่ช่วยเหลือคนอื่น เธอควรไปถามตำรวจรถไฟพวกนั้น”
ลู่จื่อเฉียวไม่อยากเปิดเผยฐานะตัวเอง ยังไงก็ไม่มีทางยอมรับแน่
โชคดีที่ตำรวจรถไฟมาถึงอย่างรวดเร็ว แล้วบอกตู้เจี้ยนหยางกับหลินอวี๋เฟยว่า “ทรัพย์สินที่พวกคุณแจ้งไว้ เรายังหาไม่เจอ อาจถูกแก๊งกรีดกระเป๋าโยนลงจากรถไฟไปแล้ว หรือไม่ก็…”
ส่วนคำว่า ‘หรือไม่ก็’ นั้นเข้าใจได้ไม่ยาก พวกเขาโกหก ความจริงไม่ได้ทำของหายเลยสักนิด
ตู้เจี้ยนหยางกับพวกเริ่มร้อนใจ ต่างพากันสาบานว่าของหายจริงๆ