บทที่ 37 หมู่บ้านที่มีพิรุธ กับข่าวที่นึกขึ้นได้กะทันหัน

บทที่ 37 หมู่บ้านที่มีพิรุธ กับข่าวที่นึกขึ้นได้กะทันหัน

“มาทำอะไร?”

เซียวสือเหยี่ยนกำลังครุ่นคิดอยู่ ก็มีคนเดินเข้ามา ชี้หน้าเขาพลางตวาดถาม “ทำลับๆ ล่อๆ คิดจะขโมยของหรือไง? มองยังไงก็ไม่ใช่คนดี!”

เซียวสือเหยี่ยนพูดไม่ออก เขาเพิ่งก้าวเข้ามาแท้ๆ กลับโดนชี้หน้าถามแบบนี้เสียแล้ว

ดูท่าทางพวกนั้นแล้ว เหมือนอยากไล่เขาออกไปทันที

เซียวสือเหยี่ยนคิดว่าในหมู่บ้านนี้ต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแน่

เขาคิดในใจว่า มิน่าล่ะคดีนั้นกว่าจะคลี่คลายก็ปาเข้าไปปี 1985 พวกฆาตกรหลายคนนั้นออกจากหมู่บ้านไป ถึงมีคนจำได้และถูกจับกุม

หมู่บ้านนี้แทบทั้งหมู่บ้านแซ่เดียวกัน