บทที่ 12 ลูกชายคนเก่ง ไปภาคตะวันออกเฉียงเหนือกันเถอะ

บทที่ 12 ลูกชายคนเก่ง ไปภาคตะวันออกเฉียงเหนือกันเถอะ

พนักงานขายเพิ่งพูดจบ กู้ซือเฉิงก็ไหวตัวทัน รีบพุ่งเข้าไปด้านในทันที

ขณะเดียวกัน ป้าๆ ที่กำลังเลือกซื้อของอยู่รอบข้างหลายคนก็วิ่งกรูกันเข้ามาจากทุกทิศทางด้วยความเร็วที่ไม่เข้ากับวัยของพวกเธอแม้แต่น้อย

“สือเหยี่ยน รีบมานี่!” กู้ซือเฉิงวิ่งไปไกลหลายเมตรแล้ว เสียงของเขาถึงเพิ่งลอยมา

ตอนเซียวสือเหยี่ยนตามไป ทุกอย่างก็ช้าไปเสียแล้ว

เขารีบหอบของเดินตามไป แต่ของที่ถืออยู่มีมากเกินไป

สุดท้ายทำได้แค่ยืนยิ้มเจื่อนอยู่กับที่ รอกู้ซือเฉิงกลับมา

ไม่นานนัก กู้ซือเฉิงก็หอบของที่ได้กลับมา

“นายช้าเกินไปแล้ว ถ้าฉันไม่มือไวตาไว ผ้าฝ้ายพับนี้คงไม่เหลือแล้ว”