ตอนที่ 96 ล้วนเป็นผลดีต่อพวกเจ้า

เมื่อจ้าวอวิ๋นไห่ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น ก็คิดถึงเมื่อวานที่ไปหาเสี่ยวเสี่ยวที่โรงพยาบาล ป้าสะใภ้บอกว่าเสี่ยวเสี่ยวลาออกแล้ว เดิมทีเขายังไม่เชื่อ แต่เมื่อได้ยินลี่เฉินพูดเช่นนี้จึงรู้ว่า ที่แท้เรื่องนี้ก็เป็นฝีมือแม่ของเขาเอง

เมื่อจ้าวอวิ๋นไห่ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น ก็อดนึกถึงตอนที่เขาไปหาเสี่ยวเสี่ยวที่โรงพยาบาลเมื่อวานไม่ได้ น้าสะใภ้บอกว่าเสี่ยวเสี่ยวลาออกแล้ว ตอนแรกเขายังไม่เชื่อ แต่เมื่อได้ยินลี่เฉินพูดเช่นนี้ เขาจึงรู้ว่า ที่แท้เรื่องนี้ก็เป็นฝีมือของแม่เขาเอง

เขากำหมัดแน่น ทั้งโกรธและผิดหวังในตัวแม่ เหตุใดแม่จึงเอาแต่ให้ความสำคัญกับฐานะชาติตระกูลและความเหมาะสมของครอบครัวอยู่เสมอ!

เขากำหมัดแน่นด้วยความโกรธ และรู้สึกผิดหวังในตัวแม่อย่างมาก ทำไมแม่ถึงต้องให้ความสำคัญกับฐานะชาติตระกูลและภูมิหลังของครอบครัวอยู่ตลอด!

“ผมไม่รู้จริง ๆ ว่าเป็นฝีมือแม่ ถ้ารู้ผมต้องห้ามแน่ ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวเสี่ยวจะถูกบีบจนต้องลาออก มิน่าเมื่อวานตอนผมไปโรงพยาบาลถึงไม่เห็นเธอ ที่แท้เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว...”

“ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าแม่เป็นคนทำ ถ้ารู้ฉันต้องห้ามแม่แน่ ฉันไม่คิดเลยว่าเสี่ยวเสี่ยวจะถูกบีบจนต้องลาออก มิน่าล่ะ เมื่อวานตอนไปโรงพยาบาลถึงไม่เห็นเธอ ที่แท้เธอก็ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว…”