เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ในวินาทีที่เสี่ยวเสี่ยวเดินออกจากลานบ้าน นางก็อดเป็นห่วงชายชราไม่ได้ อย่างไรเสียเขาก็อยู่เพียงลำพัง หากตู้เยว่หมินโกรธจนลงมือทำร้ายชายชราขึ้นมาก็คงแย่แน่ ยิ่งคิดนางก็ยิ่งรู้สึกว่าเมื่อครู่นี้ไม่ควรรีบหนีออกมา ชายชราอยู่คนเดียวเช่นนี้อันตรายเกินไป!
ตอนที่เสี่ยวเสี่ยวเดินออกจากลานบ้าน นางก็เริ่มเป็นห่วงท่านผู้เฒ่าขึ้นมาเล็กน้อย อย่างไรเสียท่านผู้เฒ่าก็อยู่เพียงลำพัง หากตู้เยว่หมินโกรธจนขาดสติแล้วทำร้ายท่านผู้เฒ่าขึ้นมาก็คงแย่แน่ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเมื่อครู่นี้ไม่ควรวิ่งหนีมาเลย ปล่อยให้ท่านผู้เฒ่าอยู่คนเดียวแบบนั้นอันตรายเกินไป!
นางเหลือบเห็นที่ทางแยกไม่ไกลตรงหน้า เยี่ยเฉียวเซิงกลับจากงานแล้ว จริงสิ เรียกเฉียวเซิงไปช่วยด้วยกันดีกว่า!
สายตาของนางเหลือบไปเห็นเย่เฉียวเซิงที่เพิ่งเลิกงานกำลังกลับมาอยู่ตรงทางแยกไม่ไกลนัก จริงสิ เรียกเฉียวเซิงไปช่วยด้วยดีกว่า!
นางรีบวิ่งเข้าไปคว้าตัวเขาแล้วลากให้ออกวิ่ง “เร็วเข้า ตามข้าไปช่วยคน!”
นางรีบวิ่งเข้าไปลากเขาออกไปทันที “รีบไป ตามฉันไปช่วยคน!”
เดิมทีเยี่ยเฉียวเซิงไม่รู้ว่าเหตุใดพอเห็นเขาเสี่ยวเสี่ยวก็ลากตัวไป เขาถูกนางดึงไปอย่างงุนงง จนกระทั่งถูกลากมาถึงลานบ้านตระกูลหยางและหยุดลง เขาจึงเข้าใจว่าเหตุใดเมื่อครู่เสี่ยวเสี่ยวจึงร้อนรนนัก ที่แท้นางต้องการมาช่วยคนจริง ๆ