ตอนที่ 82 เปิดร้านยา

เมื่อเห็นท่าทางประหม่าของเขา เสี่ยวเสี่ยวก็หัวเราะคิก “บ้านโทรม ๆ แบบนี้จะเก็บค่าเช่าอะไรอีก แค่พวกเธอย้ายเข้ามาอยู่แล้วไม่ปล่อยให้บ้านกลายเป็นรังหนูก็พอ”

เสี่ยวเสี่ยวเห็นท่าทางประหม่าเช่นนั้นของเขา ก็หลุดหัวเราะออกมาแล้วกล่าวว่า “บ้านโทรม ๆ แบบนี้จะเก็บค่าเช่าไปทำไม แค่พวกคุณเข้ามาอยู่แล้วไม่ปล่อยให้บ้านกลายเป็นที่เลี้ยงหนูก็พอ”

“เอ่อ… เอาเถอะ ไม่จ่ายค่าเช่าก็แล้วไป อย่างนั้นฉันจะช่วยดูแลซ่อมแซมบ้านให้เธอเอง” เขามองไปรอบ ๆ บ้านหลังนี้ค่อนข้างทรุดโทรม แย่กว่าที่บ้านอยู่เล็กน้อย เขารู้ว่าตอนนี้เสี่ยวเสี่ยวไม่ขาดเงิน ดังนั้นค่าเช่าเล็กน้อยนี้จะจ่ายหรือไม่จ่ายก็คงไม่สำคัญ

“นี่... เอาเถอะ ไม่ต้องจ่ายค่าเช่า... ถ้าอย่างนั้นก็ช่างมัน ฉันจะช่วยดูแลบ้านให้คุณเอง” เขามองไปรอบ ๆ บ้านหลังนี้ค่อนข้างทรุดโทรม แย่กว่าที่บ้านอยู่เล็กน้อย เขารู้ว่าตอนนี้เสี่ยวเสี่ยวไม่ได้ขาดเงิน ดังนั้นจะจ่ายหรือไม่จ่ายค่าเช่าเพียงเล็กน้อยนี้ก็ไม่สำคัญ

เสี่ยวเสี่ยวเอียงศีรษะมองเฉียวอันแล้วกล่าวว่า “ส่วนพี่เฉียวอันจะย้ายมาก็ดีเหมือนกัน ตอนนี้ฉันลาออกและตกงานอยู่ กำลังกลุ้มใจที่ไม่มีใครคุยด้วย พี่มาอยู่ด้วยกัน พวกเราจะได้คุยกัน จะได้ไม่เหงา”

เสี่ยวเสี่ยวเอียงศีรษะมองเฉียวอันแล้วกล่าวว่า “ส่วนพี่เฉียวอัน ถ้ามาอยู่ด้วยก็ดีเหมือนกัน ตอนนี้ฉันลาออกและถูกเลิกจ้างพอดี กำลังกลุ้มใจที่ไม่มีใครคุยด้วยอยู่เลย พี่มาก็คุยเล่นกันได้ จะได้ไม่เบื่อ”