เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
จ้าวลี่เฉินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “ให้เขาเข้าไปอยู่แล้วซ่อมเองก็แล้วกัน มีที่ให้เขาอยู่เป็นบ้านสุนัขก็ดีถมไปแล้ว ตอนบอกเขา เขาต้องยินดีย้ายไปแน่”
เขากล่าวอย่างมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง
ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดจะช่วยหาบ้านให้ แต่กลับถูกอีกฝ่ายปฏิเสธ เพราะไม่อยากติดหนี้บุญคุณเขามากเกินไป ทว่าตอนนี้เมื่อใช้เหตุผลเรื่องการปกป้องความปลอดภัยของเสี่ยวเสี่ยวกับเฉินเฉิง เขาก็ไม่มีทางปฏิเสธได้อีก
อีกอย่าง เขาเองก็ถึงวัยที่เหมาะจะแต่งงานแล้ว การเบียดอยู่ห้องเดียวกับน้องชายทั้งสองคนตลอดก็ไม่ใช่ทางแก้
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้รังเกียจ เสี่ยวเสี่ยวก็ไม่มีอะไรจะพูด อย่างไรเสีย เธอก็รู้สึกซาบซึ้งในความช่วยเหลือที่เย่เฉียวเซิงกับจ้าวลี่เฉินมอบให้เธอมาโดยตลอด
หลังจากกินอาหารเย็นแล้ว จ้าวลี่เฉินจึงคิดจะกลับ