ตอนที่ 65 ใช้ชีวิตเพียงลำพัง

จ้าวอวิ๋นไห่คัดค้านอย่างตื่นเต้น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เห็นด้วย “ไม่ได้ แม่ก็คือแม่ของฉัน ฉันก็คือฉัน ขอแค่ฉันชอบเธอก็พอ ส่วนแม่ของฉัน ฉันจะเกลี้ยกล่อมให้แม่ยอมรับเธอให้ได้ ยังไงชาตินี้ฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่แต่งกับใครนอกจากเธอ!”

แต่จ้าวอวิ๋นไห่กลับคัดค้านอย่างตื่นเต้น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เห็นด้วย “ไม่ได้ แม่ของฉันก็คือแม่ของฉัน ส่วนฉันก็คือฉัน แค่ฉันชอบเธอก็พอแล้ว ส่วนเรื่องแม่ ฉันจะต้องเกลี้ยกล่อมให้แม่ยอมรับเธอให้ได้ ยังไงชาตินี้ฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่แต่งกับใครนอกจากเธอ!”

เสี่ยวเสี่ยวขมวดคิ้วและมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก เขาอายุมากกว่าเธอหนึ่งปี แต่หากนับตามอายุในชาติก่อน เขากลับอายุน้อยกว่าเธอเสียอีก หากเป็นโจวเสี่ยวเสี่ยวในอดีต เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้คงซาบซึ้งใจมาก คนทั้งสองอายุไล่เลี่ยกัน ทั้งยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นและรู้จักกันเป็นอย่างดี ดูแล้วเหมาะสมกันไม่น้อย บางทีเธออาจหวั่นไหวก็ได้ น่าเสียดายที่เธอคือโจวเสี่ยวเสี่ยวผู้กลับมาเกิดใหม่ ความโหดร้ายของความเป็นจริงทำให้เธอตระหนักมานานแล้วว่า ไม่ว่ายุคสมัยใดก็ยังมีพ่อแม่บางคนที่ให้ความสำคัญกับชาติตระกูล ฐานะ และความเหมาะสมของคู่แต่งงาน น่าเสียดายที่พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตไปตั้งแต่ยังเล็ก ครอบครัวเหลือเพียงเธอคนเดียว หญิงสาวเช่นนี้บางคนอาจมองว่าเป็นลางร้าย ดวงแข็ง จึงไม่กล้าสู่ขอแต่งงาน