เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เถียนฮวาด่าอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “จะมีหลานชายได้ยังไง ลูกสะใภ้ก็หนีไป ไม่เอาลี่เฉินบ้านเราแล้ว ถ้าไม่มีลูกสะใภ้ แล้วเราจะเอาหลานชายที่ไหนมาอุ้มล่ะ!”
เถียนฮวาด่าอย่างหงุดหงิดว่า “จะมีหลานชายได้ยังไง ลูกสะใภ้หนีไปหมดแล้ว ไม่เอาลี่เฉินของครอบครัวเราแล้วด้วย ถ้าไม่มีลูกสะใภ้ แล้วเราจะเอาหลานชายที่ไหนมาอุ้มกัน!”
“นี่... คุณกำลังพูดถึงเรื่องที่ตระกูลหลี่ถอนหมั้นใช่ไหม ตระกูลหลี่นี่เกินไปจริง ๆ ถอนหมั้นทั้งทียังไม่บอกกันสักคำ” จ้าวจื้อกั๋วพูดอย่างโมโห
“นี่...คุณกำลังพูดถึงเรื่องที่ตระกูลหลี่ถอนการแต่งงานใช่ไหม ตระกูลหลี่นี่เหลือเกินจริง ๆ ถอนการแต่งงานทั้งทียังไม่บอกกันสักคำ” จ้าวจื้อกั๋วพูดอย่างโมโห
เถียนฮวาพิงหัวเตียง สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม
เถียนฮวาพิงหัวเตียงอย่างเอนกาย สีหน้าเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม
“จะโทษตระกูลหลี่ก็ไม่ได้ จะโทษก็ต้องโทษลี่เจวียนที่บอกที่อยู่ของตระกูลหลี่กับอวี้เหมย อวี้เหมยอาจเขียนจดหมายไปบอกหลี่เสี่ยวฟางว่า ลี่เฉินบ้านเราเคยทำให้คู่หมั้นตาย แถมยังบอกว่าคนในบ้านเราเข้ากับคนอื่นยาก บ้านก็วุ่นวาย แล้วยังมีน้องสาวสามีอย่างลี่เจวียนที่นิสัยร้ายกาจอีก ผู้หญิงบ้านไหนจะกล้าแต่งเข้ามากันล่ะ