บทที่ 345. ผู้ร่วมมือที่ไม่เต็มใจ

บทที่ 345. ผู้ร่วมมือที่ไม่เต็มใจ

ในใจของเซียวจวินหลินกระจ่างแจ้งดุจคันฉ่อง

ตั้งแต่วินาทีที่กงซูหลิงหลงก้าวเข้าสู่เมืองอวิ๋นไถ การวางหมากที่มองไม่เห็นของเขาก็ได้กางตาข่ายต้อนนางไว้เรียบร้อยแล้ว

การที่ประตูเมืองเปิดต้อนรับอย่างง่ายดาย ก็เพื่อให้เผลอไผลลดการป้องกันลงและเกิดความประมาทจนมองข้ามเขาไป

การที่จวนเจ้าเมืองเย็นชาใส่ ก็เพื่อให้ลดทอนความเย่อหยิ่งและบีบให้มีโทสะที่ไม่มีที่ระบาย

ส่วนเสียงตีเหล็กที่มีจังหวะจะโคนในสวนหลังจวนนั้น ก็คือเหยื่อล่อชั้นดีที่จะกระตุกความอยากรู้อยากเห็นและจิตวิญญาณแห่งการเอาชนะของยอดฝีมือวิชาเครื่องกลเยี่ยงนาง