บทที่ 341. อัจฉริยะแห่งการหลอม

บทที่ 341. อัจฉริยะแห่งการหลอม

"เดี๋ยวก่อน... เถ้าแก่กงซู ช้าหน่อย ช้าหน่อย!

ไม่ไหวแล้ว!

จะน้ำลายฟูมปากแล้ว!"

เฒ่าจ้าวพยายามเกลี้ยกล่อมกงซูอวิ๋นที่ขี่ม้าอยู่ข้างหน้า ม้าที่เขาขี่อยู่ก็วิ่งจนน้ำลายจะฟูมปากอยู่รอมร่อ

ทหารม้าเบาหนึ่งร้อยนาย

ออกเดินทางจากเมืองหลวง ผ่านสมรภูมิรบหลักของทัพเจิ้นเป่ย มุ่งหน้าไปตามถนนหลวงสู่เมืองอวิ๋นไถ

ฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่ว วิ่งเร็วปานพายุ

ฝุ่นทรายที่ปลิวว่อนเพราะฝีเท้าม้า กระแทกเข้าที่ใบหน้าของทุกคนดังเปาะแปะ

กงซูอวิ๋นยังคงควบม้าอย่างบ้าคลั่ง