บทที่ 331. เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาพูดถึงปู่ของข้า?

บทที่ 331. เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาพูดถึงปู่ของข้า?

"ฉัวะ!"

ศีรษะที่เส้นผมเริ่มหงอกขาว ปลิวกระเด็นขึ้นสู่ท้องฟ้า! เลือดสาดกระเซ็นไปทั่วตัวเจียงฮ่าว ทำให้ใบหน้าที่ซีดเซียวของเขายิ่งดูน่าสะพรึงกลัวราวกับปีศาจ

"เห็นไหม! นี่คือจุดจบของคนที่ขัดคำสั่งทหาร!" เขากวาดสายตามองทหารรอบข้างที่ตกตะลึงราวกับคนโง่ คำรามอย่างบ้าคลั่งราวกับหมาบ้า:

"ฝ่าบาทมีรับสั่ง! ศึกครั้งนี้ ต้องชนะเท่านั้น ห้ามแพ้เด็ดขาด! ใครกลัวตายไม่ยอมบุก ถือว่าสมรู้ร่วมคิดกับศัตรู เป็นกบฏ โทษประหารเจ็ดชั่วโคตร! บุกเข้าไปให้หมด! ฆ่ามัน!"

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็รีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นรอยยิ้มประจบสอพลอทันที ควบม้าไปหาอาจูลา แม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นทาลั่ง ชายตาเดียวรูปร่างกำยำราวกับหอคอยเหล็ก โค้งคำนับอย่างนอบน้อมพลางกล่าวว่า:

"ท่านแม่ทัพอาจูลา ท่านดูสิ หมาพวกนี้ไม่ฟังคำสั่ง ข้าสั่งสอนแทนท่านแล้วขอรับ

ท่านวางใจได้ พวกมันจะไปเปิดทางให้ท่านเดี๋ยวนี้แหละขอรับ!"