กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 315. ป้อมอูเจียป่าว
"ท่านอ๋อง?" เฒ่าจ้าวมองดูสีหน้าที่เย็นชาลงเรื่อย ๆ ของเซียวจวินหลิน อดไม่ได้ที่จะเรียกเบา ๆ
เซียวจวินหลินไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่จ้องเขม็งไปที่กระบะทราย ในดวงตาอันลึกล้ำนั้น เป็นครั้งแรกที่ปรากฏแววตาแห่งความสับสน
ความสับสนเกิดขึ้นเพียงครู่เดียว แล้วก็จางหายไป
"ฟู่!"
เขาพ่นลมหายใจออกมายาว ๆ เขาจะไม่หวั่นไหว คำพูดเหล่านั้น ไม่ควรมาทำให้จิตใจเขาว้าวุ่น!
เรื่องราวใด ๆ เมื่อมองย้อนกลับไป การที่มันดูเต็มไปด้วยความบังเอิญ ก็ถือเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว!
สรรพสิ่งในโลกหล้า ล้วนเกิดขึ้นจากความบังเอิญ ล้วนเป็นเรื่องบังเอิญทั้งสิ้น!
เผยไท่อีอะไรกัน ลำดับอะไรกัน แล้วก็ "พวกเรา" ที่เผยไท่อีพูดถึง ก็แค่มาทำให้จิตใจเขาสับสนเท่านั้น!