บทที่ 303. เอะอะก็ส่งผู้หญิงมาให้รึ?

บทที่ 303. เอะอะก็ส่งผู้หญิงมาให้รึ?

บนเรือธงของกองเรือเจิ้นเป่ย

ภายในคอกม้าอันกว้างขวาง ม้าเหงื่อโลหิตชั้นยอดหลายสิบตัวที่เคยสง่างาม บัดนี้กลับคอตกราวกับมะเขือม่วงโดนน้ำค้างแข็ง แต่ละตัวดูอ่อนระโหยโรยแรง ยืนแทบไม่อยู่ พื้นเบื้องล่างเต็มไปด้วยมูลม้าเหลวเป๋ว ส่งกลิ่นเหม็นเปรี้ยวชวนคลื่นไส้

"โอ๊ย! พ่อทูนหัวของข้า! พวกเจ้าเป็นอะไรกันไปหมดเนี่ย?"

เฒ่าจ้าว พ่อบ้านใหญ่ผู้รับผิดชอบงานเสบียง ร้อนใจจนเหงื่อแตกพลั่ก เดินวนไปวนมาอยู่หน้าคอกม้า

เดี๋ยวเขาก็เข้าไปลูบหน้าผากม้าตัวนั้น เดี๋ยวก็ง้างปากม้าตัวนี้เพื่อดูฝ้าบนลิ้น ทำท่าทางเงอะงะและดูสูญเปล่า

"แม่ร่วงเอ๊ย ข้าก็ไม่ใช่สัตวแพทย์ จะไปดูออกได้ยังไงเล่า!" เขากระทืบเท้าด้วยความร้อนใจ ทำได้เพียงสั่งให้สัตวแพทย์ประจำกองทัพรีบหาวิธีรักษาโดยด่วน

เซียวจวินหลินทราบข่าวก็รีบตามมา