กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 292.โยวเหลียนลงมือ
แสงดาบสีดำทอง ราวกับเสี้ยวพระจันทร์แห่งความตาย สว่างวาบขึ้นเพียงชั่วครู่
ศัตรูหลายสิบคนที่พุ่งเข้ามาเป็นแนวหน้า ร่างกายแข็งทื่อไปในทันที ก่อนที่ร่างจะขาดสะบั้นเป็นสองท่อนอย่างพร้อมเพรียงกัน
ด้วยพลังของเขาในตอนนี้ แม้ภายนอกจะดูเหมือนยังอยู่ในระดับไม่มอดไหม้สีฟ้าคราม แต่แท้จริงแล้ว พลังของเขากำลังไล่เลี่ยกับระดับไม่มอดไหม้สีดำนิลกาลแล้ว!
กวาดล้างเรียบ!
อีกด้านหนึ่ง จ้าวมั่นฝูแผดเสียงคำราม พุ่งตัวเข้าใส่เฉียนเต๋อไห่ไปนานแล้ว
"หลิวอวี้! ชดใช้ชีวิตมาซะ!"
"อย่างเจ้าน่ะรึ?" เฉียนเต๋อไห่มองด้วยสายตาเหยียดหยาม พลังปราณระดับปรมาจารย์ขั้นต้นอันแข็งแกร่งระเบิดออก ถึงกับสามารถต่อกรกับเฒ่าจ้าวได้อย่างสูสี!
ทว่า เขาประเมินตัวเองสูงเกินไป และประเมินเซียวจวินหลินต่ำเกินไป