​บทที่ 223.เหลือองค์ชายเพียงพระองค์เดียว

บทที่ 223.เหลือองค์ชายเพียงพระองค์เดียว

พายุฝนฟ้าคะนองโหมกระหน่ำผ่านไปหนึ่งชั่วยาม

หลังจากเสร็จกิจ อวิ๋นเฟยก็เอนกายอิงแอบอยู่ในอ้อมอกของหลงจ้านอย่างเกียจคร้าน ในดวงตาของนางกลับมามีประกายแห่งความหวังลุกโชนขึ้นอีกครั้ง

นางคิดจะยืมมือยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ขั้นสมบูรณ์แบบอย่างหลงจ้าน ไปรวบรวมขวัญกำลังใจของบรรดาลูกน้องเก่าที่กำลังแตกฉานซ่านเซ็นให้กลับมาเป็นปึกแผ่นอีกครั้ง

“หลงจ้าน ตามข้ามา! ข้าจะให้พวกบ่าวไพร่ที่คอยดูทิศทางลมพวกนั้นได้เห็น ว่าข้างกายอวิ๋นซีนั่วผู้นี้ ยังมียอดฝีมืออย่างเจ้าคอยเคียงข้างอยู่! บัลลังก์ของลูกชายข้า ยังไม่ถึงคราวล่มสลายหรอก!”

เซียวจวินหลินไม่ได้ปฏิเสธ

เขาถูกอวิ๋นเฟยพาไปที่รังลับแห่งหนึ่ง และได้พบกับหน่วยกล้าตายที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่สิบคนขององค์ชายเจ็ด

คนพวกนี้แต่ละคนมีสภาพอิดโรย แววตาไร้ซึ่งความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้