กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 204.การบีบบังคับของ ไอซาวะ คิตะ
เขายังคงไม่หนำใจ จึงใช้เท้ากระทืบลงไปอย่างแรง บนท่อนแขนที่ว่างเปล่าของหลี่ฉิงชาง ซึ่งสูญเสียแขนข้างนั้นไป เพื่อปกป้องสหายร่วมรบ แล้วก็ออกแรงขยี้ซ้ำๆ
“อ๊าก!” หลี่ฉิงชางส่งเสียงครางอู้อี้ด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง
“ถุย!”
เฉินสือที่อยู่ในห้องขังข้างๆ ถ่มน้ำลายก้อนใหญ่ ลอดผ่านลูกกรงเหล็ก ไปโดนชุดคลุมลายงูเหลือมอันหรูหราของเจียงฮั่นเข้าอย่างจัง
เสียงหัวเราะของเจียงฮั่นหยุดชะงักลงทันที
เขาก้มมองดูลูกน้องที่กำลังรีบเช็ดคราบน้ำลายบนชุดของเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย สายตาของเขาเย็นชาจนน่ากลัว
เขาเตะลูกน้องกระเด็นไป ก่อนจะเดินไปที่หน้าห้องขังของเฉินสือ มองดูใบหน้าที่มีรอยแผลเป็นน่าเกลียดน่ากลัวของเฉินสือ แล้วเยาะเย้ยว่า
“ข้าได้ยินมาว่า รอยแผลเป็นบนหน้าของเจ้า ได้มาเพราะไปช่วยชีวิตทหารเลวคนนึงไว้เหรอ? น่าเสียดายจริงๆ ที่ต้องมาเสียโฉม เพราะไปช่วยไอ้สวะตัวนึงเนี่ยนะ”