กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 202.เอาตัวจริงมาสู้เลยดีไหม?
ตู๋กูชิวเสียสั่งให้คนไปหยิบดาบประจำกายมาให้
แม้ว่านางจะเคยฝึกวรยุทธ์มาตั้งแต่เด็ก และเซียวจวินหลินก็เคยสอนกระบวนท่าให้สองสามท่า แต่ระดับพลังของนางก็ยังหยุดอยู่แค่ระดับสองเท่านั้น หากเทียบกับองค์ชายห้าที่เป็นถึงยอดฝีมือระดับเจ็ดแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรกับเอาไข่ไปกระทบหิน
“พี่จวินหลิน รับมือ!”
สิ้นคำพูด องค์ชายห้าก็พุ่งตัวออกไปราวกับเสือชีตาห์ ซัดหมัดตรงเข้าใส่หน้าของตู๋กูชิวเสีย พลังหมัดดุดันรุนแรง ไม่ปรานีปราศรัย
ตู๋กูชิวเสียรีบยกดาบขึ้นกันอย่างลุกลี้ลุกลน
“เคร้ง!”
เสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน ดาบประจำกายในมือนางหักสะบั้นลงทันที