​บทที่ 193.เริ่มโต้กลับ

บทที่ 193.เริ่มโต้กลับ

ประกายความคิดที่เพิ่งแล่นเข้ามาในหัวเซียวจวินหลิน ยังไม่ทันจะได้จับต้นชนปลาย ก็ถูกเสียงร้องเรียกอันเจ็บปวดและตื่นตระหนกของตู๋กูชิวเสียทำลายจนแตกสลายไปเสียก่อน

ใจของเขากระตุกวูบ ดิ่งลงสู่ความหวาดหวั่นทันที เขาไม่สนใจที่จะหารือกับเหล่าขุนพลเฒ่าอีกต่อไป ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไปราวกับเงาภูตพราย มุ่งตรงไปยังเรือนหลังอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

ภายในห้องนอนของเสิ่นจืออิน บรรยากาศเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

เมื่อเซียวจวินหลินพุ่งพรวดเข้าไป ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือ ซูฉานจิ้งกำลังนั่งตาแดงก่ำ ใช้ผ้าชุบน้ำหมาดๆ เช็ดเหงื่อที่ซึมชื้นบนหน้าผากซีดเซียวของเสิ่นจืออิน ส่วนเสิ่นจืออินนั้นนอนหลับตาพริ้มไม่ได้สติอยู่บนเตียง

“เกิดอะไรขึ้น!”

“ท่านพี่...” ตู๋กูชิวเสียที่พยายามกลั้นความน้อยใจและความหวาดกลัวเอาไว้ ในที่สุดก็ทนไม่ไหว ปล่อยโฮออกมาจนน้ำตานองหน้า

นางสะอึกสะอื้น เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟังอย่างละเอียด