กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 170.ช่างเป็นซื่อจื่อจอมเสเพลที่ร้ายกาจ ช่างเป็นเซียวจวินหลินที่ยอดเยี่ยม
“ฝึกด้วยกันงั้นรึ?” ประมุขพรรคปฐพีขมวดคิ้วเรียว
“ใช่แล้วขอรับ!” เซียวจวินหลินทำหน้าจริงจัง “ชายหญิงร่วมมือ ทำงานไม่เหนื่อย สุดยอดวิชานี้รอคอยมาเป็นพันปี ก็เพื่อรอข้าคนนี้นี่แหละขอรับ”
โอกาสมักเป็นของคนที่พร้อมจะคว้ามันไว้เสมอ
ตอนนี้โอกาสที่จะได้เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในใต้หล้ามาอยู่ตรงหน้าแล้ว มีหรือที่เซียวจวินหลินจะไม่คว้าไว้
“ว่ายังไงขอรับ? ลองเก็บไปคิดดูไหม? ว่าแต่... สุดยอดวิชานี้ ผู้ชายกับผู้หญิงเขาฝึกด้วยกันยังไงหรือขอรับ?” เซียวจวินหลินซักไซ้ต่อ
ทว่าวินาทีต่อมา ประมุขพรรคปฐพีคล้ายกับสัมผัสได้ถึงความน่าละอายบางอย่าง
“ไสหัวไป!”
ท่านประมุขตวาดสั้นๆ คำเดียว
ตามมาด้วยคลื่นลมปราณหลิวหลีที่สาดซัดออกมาดุจเกลียวคลื่นในมหาสมุทร!