​บทที่ 164.ศิษย์พี่อย่ากลัวไปเลย ข้าคือศิษย์น้องของท่านไง

บทที่ 164.ศิษย์พี่อย่ากลัวไปเลย ข้าคือศิษย์น้องของท่านไง

คำว่า ‘ศิษย์พี่’ สองคำนี้ ทำเอาลมปราณหลิวหลีที่ไหลเวียนอยู่ภายในห้องถึงกับหยุดชะงักไปชั่วขณะ

ภายในถังไม้อาบน้ำ ดวงตาของประมุขพรรคปฐพีที่ลึกล้ำดุจห้วงอวกาศ พลันเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงและคาดไม่ถึงในเสี้ยววินาที

วินาทีถัดมา

รังสีอำมหิตอันรุนแรง ผสมปนเปกับความอับอายและโกรธเกรี้ยว ก็ระเบิดออกมาจากเรือนร่างอรชรของนาง

“ซ่า!”

น้ำกระจายสาดกระเซ็น

นางรีบย่อตัวจมลงไปในน้ำทันที สองแขนยกขึ้นโอบกอดปกปิดทรวดทรงอันเย้ายวนไว้แน่นหนา เผยให้เห็นเพียงดวงตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟโทสะ จ้องเขม็งไปยังตัวต้นเหตุที่กำลังทำหน้าซื่อตาใสไม่รู้เรื่องรู้ราว

“อย่ากลัวไปเลยขอรับ ศิษย์พี่” เซียวจวินหลินยกมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือหัว ทำหน้าจริงจังสุดชีวิต