​บทที่ 158.เทพสงครามหญิงแห่งต้าเหยียน หนานกงหงอวี๋

บทที่ 158.เทพสงครามหญิงแห่งต้าเหยียน หนานกงหงอวี๋

สองวันต่อมา คณะทูตราชวงศ์ต้าเหยียนก็เดินทางมาถึงเมืองหลวง

ไม่มีภาพธงทิวโบกสะบัดบดบังแสงตะวัน หรือกองทัพสวมเกราะเหล็กน่าเกรงขามอย่างที่คิดไว้

ขนาดของคณะทูตไม่ได้ใหญ่โตนัก มีเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้น แต่ทุกคนกลับมีกลิ่นอายที่หนักแน่นมั่นคง ทุกย่างก้าวแฝงไปด้วยรังสีอำมหิตที่ส่งตรงมาจากกองซากศพและทะเลเลือด

ผู้นำคณะไม่ได้นั่งรถม้า

นางขี่ม้าศึกสีขาวปลอดทั้งตัว สวมชุดเกราะเบาสีแดงฉาน บนชุดเกราะสลักลวดลายเปลวเพลิง ดูวิจิตรตระการตาแต่ก็ไม่ทิ้งความน่าเกรงขาม

นางเป็นผู้หญิงที่งดงามจนลืมหายใจ