บทที่ 137.เหนือกว่าปรมาจารย์

บทที่ 137.เหนือกว่าปรมาจารย์

หน้าประตูจวนอ๋อง เย่เทียนเช่อยืนไพล่หลัง

เขาไม่ได้บุกเข้าไปทันที กลับทำตัวราวกับเป็นเจ้าของบ้าน มองสำรวจจวนอันโอ่อ่าด้วยความสนใจ

“จวนเจิ้นเป่ยอ๋อง หึ”

มุมปากเขาเหยียดยิ้มเยาะ เอ่ยกับเซียวจวินหลินที่เดินออกมาจากจวน

“พูดตามตรงนะ ข้าไม่ได้สนใจเรื่องแก่งแย่งอำนาจในราชสำนักพรรค์นั้นหรอก”

“แต่ถ้าได้บัญชาการกองทัพพยัคฆ์เจิ้นเป่ยเรือนล้าน นั่นก็นับเป็นเรื่องน่าสนุกไม่เลว”

เสียงของเขาดังชัดเจนเข้าหูเซียวจวินหลิน

เซียวจวินหลินสีหน้าเรียบเฉย เดินนำลุงจ้าวและบ่าวไพร่ออกมา

สายตาเย่เทียนเช่อมองข้ามทุกคนไปหยุดที่เซียวจวินหลิน แววตานั้นราวกับมองมดปลวกที่บี้ให้ตายเมื่อไหร่ก็ได้