​บทที่ 132.เจ็ดดาราสิ้นชื่อ

บทที่ 132.เจ็ดดาราสิ้นชื่อ

“ฆ่าปิดปาก? แล้วจะทำไม?”

เสียงไท่หยางไร้อารมณ์ มองเซียวจวินหลินเป็นเพียงมดปลวกที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง

เซียวจวินหลินยืนนิ่ง มองดูอีกฝ่ายเดินเข้ามาอย่างใจเย็น

สายลมพัดผมดำขลับของเขาปลิวไสว แต่ไม่อาจพัดพากลิ่นคาวเลือดที่ลอยอบอวลในหุบเขาให้จางหาย

เงาดำสี่ร่างก้าวข้ามซากศพ รังสีอำมหิตแผ่ออกมารอบกาย กลมกลืนไปกับความมืดมิด

พวกเขาคือมีดที่คมที่สุดในมือฮ่องเต้... เจ็ดดาราพิทักษ์มังกร

คนหน้าสุด เจิ้นซิง รูปร่างสูงใหญ่กำยำ กล้ามเนื้อปูดโปนราวกับเหล็กไหลหลอม ทุกย่างก้าวทำให้พื้นดินสะเทือนเลื่อนลั่น กลิ่นอายหนักแน่นดั่งขุนเขา

ด้านหลังเขา คือชายหญิงคู่หนึ่งที่ถือดาบและกระบี่ คือไท่ไป๋ และไท่อิน ผู้เชี่ยวชาญการสังหาร