กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 98.เซียวจวินหลิน... เมื่อไหร่ท่านจะสู่ขอข้า?
ในเวลาเดียวกัน ลานหลังจวนขายผ้าไหมแห่งหนึ่งใกล้จวนองค์ชายสาม
ที่นี่ถูกตู๋กูชิวเสียซื้อไว้เงียบๆ เหตุผลที่แท้จริง นางไม่ได้บอกใคร
ภายในห้องนอนใหญ่ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความสุขสม
หลังพายุสวาทสงบลง กลิ่นอายวาบหวามยังคงลอยฟุ้ง
เซียวจวินหลินนอนตะแคง มือข้างหนึ่งหนุนศีรษะ มืออีกข้างซุกซน เล่นผมยาวสลวยสีดำขลับของตู๋กูชิวเสียที่แผ่สยาย ปลายนิ้วสัมผัสความนุ่มลื่นดุจแพรไหม
ตู๋กูชิวเสียขดตัวอยู่ในอ้อมกอดเขา แก้มแนบชิดอกกว้าง ฟังเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่น
ผ้าห่มบางเลื่อนหลุด เผยผิวขาวเนียนดุจหิมะใต้แสงเทียนสลัว สะท้อนความเย้ายวนชวนหลงใหล