กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย compiler24
บทที่ 78.ปล่อยให้หมากัดกันเอง
เวลาเดียวกัน
ธงแม่ทัพอักษร 'เฟิง' โบกสะบัดอย่างองอาจเหนือเรือรบขนาดยักษ์สามลำที่แล่นเข้าเทียบท่าเรือเมืองหลวงอย่างยิ่งใหญ่ แวดล้อมด้วยขบวนเรือข้าราชการที่มารอรับรอง
'เฟิงเป่าซาน' ผู้ตรวจการกองเรือรบแดนใต้ ได้เดินทางมาถึงเมืองหลวงแล้ว
ทว่าสิ่งที่น่าแปลกใจคือ เขาไม่ได้มุ่งหน้าไปร่ำไห้หน้าหลุมศพที่สุสานหลวง หรือแม้แต่ไปแสดงความอาลัยที่อดีตจวนองค์ชายรอง แต่กลับเลือกเข้าพักที่โรงเตี๊ยมรับรองของราชสำนัก เก็บตัวเงียบเชียบไม่ออกมาพบปะผู้ใด ราวกับพยัคฆ์ที่หมอบซุ่มรอคอยเหยื่ออันโอชะ
......
หนึ่งชั่วยามผ่านไป
ภายในจวนเจิ้นเป่ยอ๋อง ข่าวความเคลื่อนไหวถูกส่งตรงถึงมือเซียวจวินหลินทันที
"เฟิงเป่าซานมาถึงแล้ว บวกกับคนของสมาพันธ์ชาวยุทธ์และธิดาเทพพรรคปฐพี... มากันครบองค์ประชุมพอดี!"
พ่อบ้านเฒ่าจ้าวและหมอผียืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า